Opublikowane w połowie września dane dotyczące europejskiego rynku producentów rowerów nie pozostawiają większych wątpliwości, że przesiadka na rower to w Europie coraz silniejszy trend. W 2022 roku na całym kontynencie wyprodukowano 14,7 mln sztuk tych pojazdów. Oznacza to nie tylko 10-proc. wzrost w stosunku do poprzedniego roku, ale też imponujący 29-proc. wzrost – w skali dekady 2012–2022.
Z danych Eurostatu wynika także, że największym producentem jednośladów jest dziś w Europie Portugalia: tam powstało imponujące 2,7 mln rowerów (przy populacji 10,3 mln ludzi żyjących w tym kraju). Ale potęgami rynkowymi są też Rumunia, która może się pochwalić wynikiem na poziomie 2,6 mln sztuk, oraz Włochy, gdzie powstało 2,5 mln sztuk. Pierwszą piątkę domykają Niemcy – z wynikiem 1,7 mln sztuk – oraz Polska. Nad Wisłą wyprodukowano milion rowerów.
Oczywiście, statystyki biznesowe mogą być do pewnego stopnia mylące, gdyż w krajach słynących z zamiłowania do roweru rodzime rynki nie są nazbyt prężne. Nieco poniżej 0,5 mln pojazdów wyprodukowano w Niderlandach, ale już Szwedzi, Finowie czy Duńczycy produkują ich niewielkie ilości (przykładowo, w 2022 r. Duńczycy wyprodukowali w sumie 4748 sztuk tych pojazdów). Co z kolei oznacza, że w krajach uchodzących za matecznik cyklizmu produkuje się najprawdopodobniej rzemieślniczo, na potrzeby lokalne, a wielki przemysł usytuowany jest gdzie indziej.
Droga bez odwrotu
Trend wydaje się być jednak oczywisty: rosnąca szybko produkcja rowerów zaspokaja przede wszystkim potrzeby rynku wewnętrznego. Niestety, dane, które ilustrowałyby to w europejskiej skali, są stosunkowo stare: pochodzą z 2019 r., zapewne w niemałej mierze z okresu przed pandemią Covid-19. A to właśnie pandemia popchnęła sporą grupę Europejczyków do przesiadki na dwa kółka, co zapewne odbije się w statystykach, gdy zostaną one zaktualizowane.
W danych sprzed czterech lat jasno jednak odbijają się te tendencje, które dziś zapewne uległy dalszemu wzmocnieniu: najchętniej na rowery wsiadają mieszkańcy północnej i środkowej części naszego kontynentu. Prywatne rowery lub skutery to główny środek komunikacji dla 41 proc. Holendrów (którzy wyskoczyli pod tym względem daleko na czoło peletonu), 21 proc. Szwedów, 15 proc. Niemców, 14 proc. Węgrów, 13 proc. Finów i 12 proc. Belgów i Duńczyków. Potem mamy grupę narodów środkowej Europy: Łotyszy, Austriaków, Polaków, Słowaków, Chorwatów – gdzie odsetek cyklistów, traktujących swoje pojazdy jako podstawowy środek komunikacji, sięga od 6 do 8 proc. I europejski ogon, głównie w krajach europejskiego Południa: Włoszech, Francji, Grecji, Bułgarii, Hiszpanii czy – wyjątkowo – Wielkiej Brytanii. W Portugalii, paradoksalnie, oraz na Cyprze odsetek zdeklarowanych użytkowników dwóch kółek jest bliski zeru.