Biuro Miejskiego Konserwatora Zabytków w ubiegłym roku wypożyczyło z archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Poznaniu pruską korespondencję z okresu ok. 1870–1920 dotyczącą prac przy zabytkach znajdujących się na terenie Leszna.
Jak opisuje nam Maciej Urban, miejski konserwator zabytków, materiały zawierały ok. 200 stron zapisanych pismem odręcznym, bardzo trudnym do odczytania. Ich opracowania podjęła się Izabella Brzostowska, doktorantka z Zakładu Konserwatorstwa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
– Wiedząc z innych źródeł, że podczas rozbudowy kościoła parafialnego pw. św. Mikołaja w Lesznie w latach 1905–1907 doszło do odkrycia rzekomych pochówków Wieniawitów-Leszczyńskich, chcieliśmy ten fakt odnaleźć w zachowanej korespondencji konserwatorskiej, nigdy wcześniej nietłumaczonej – dodaje konserwator.
Historycy zwrócili uwagę na szczególny dokument. List został napisany 5 stycznia 1907 r. przez proboszcza leszczyńskiej fary księdza Józefa Tascha do prof. Ludwika Kamerrera, konserwatora prowincji poznańskiej. Informował on o odkryciu pochówku „dostatnio” odzianego osobnika, o czym miały świadczyć m.in. zachowane na szkielecie jedwabne rajtuzy i haftowana kamizelka.