Z tego artykułu dowiesz się:
- Z jakich powodów polskie miasta, takie jak Olsztyn i Tczew, wznawiają starania o poszerzenie swoich granic.
- Na czym polega problem „gmin obwarzankowych” i jakie wyzwania finansowe generuje on dla miejskich budżetów.
- Dlaczego obecne granice administracyjne mogą hamować rozwój i zagrażać przyszłej pozycji miast w regionie.
- Jakie działania podejmują samorządy, by systemowo uregulować relacje z sąsiednimi gminami.
Tak jest choćby w Olsztynie. – Rozpoczęliśmy działania zmierzające w kierunku rozszerzenia granic miasta. To zupełnie inny obszar i wielokrotnie większy, niż poprzednio - ponad 27 km2, czyli około 1/3 obecnego obszaru naszego miasta (88 km kwadratowych) – mówi Patryk Pulikowski, rzecznik olsztyńskiego magistratu.
Podobnie jest w Tczewie. – Uważamy, że korekta granic miasta jest konieczna z punktu widzenia jego dalszego, zrównoważonego rozwoju. Będziemy podejmować kolejne działania, ponieważ rozwój miasta wymaga zapewnienia odpowiednich terenów pod inwestycje, budownictwo mieszkaniowe i infrastrukturę niezbędną mieszkańcom – mówi Łukasz Brządkowski, prezydent Tczewa.
Nie wszyscy dostali zgodę, ale też nie wszyscy odpuszczają
Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 29 lipca 2026 r. status miasta otrzyma 12 miejscowości. Zmienią się też granice kilkunastu gmin i miast, m.in. Dobrcza i Koronowa, Lniana i Drzycimia, Firleja i Michowa, Starego Sącza i Nowego Sącza, Rybnika i Czerwionki-Leszczyn oraz Mielna i Sianowa. Korekty obejmą także m.in. Strzelno, Milejów, Strzelce Krajeńskie, Stary Sącz i Baranów Sandomierski.
Nie wszystkie miasta jednak wygrały. Olsztyn, Puławy czy Niepołomice nie uzyskały zgody na korektę granic lub powiększenie obszaru. Ale część samorządów nie rezygnuje z dalszych starań.
Pod koniec października Rada Miasta Olsztyna uruchomiła procedurę poszerzenia granic administracyjnych i zarządziła konsultacje społeczne. Miasto proponuje włączenie obrębu Jaroty oraz części obrębów Bartąg i Tomaszkowo w gminie Stawiguda, a także części obrębów Dywity i Kieźliny w gminie Dywity – łącznie około 27,5 km kw.
Czytaj więcej
Nie ustajemy w pracach nad rozwojem miasta. Trzeba pamiętać, że silniejszy ośrodek centralny oddziałuje także na okolicę, więc to również korzyść d...
Radni wskazują potrzebę spójnego planowania terenów mieszkaniowych, inwestycyjnych i rekreacyjnych, lepszej organizacji usług publicznych oraz usprawnienia zarządzania cmentarzem komunalnym. Konsultacje zaplanowano na 24 listopada-20 grudnia. Obejmą spotkanie warsztatowe, ankietę elektroniczną i papierową oraz badanie opinii publicznej.
– Myślimy o przyszłości miasta, okolicznych samorządów oraz całego regionu. Jeśli Olsztyn nie będzie rósł i zwiększał swojej siły, w przyszłości może stracić funkcję stolicy regionu – mówi Patryk Pulikowski.
Rzecznik podkreśla, że granice Olsztyna nie były zmieniane od około czterech dekad. W tym czasie za miastem powstały i nadal powstają wielotysięczne osiedla, których mieszkańcy korzystają z olsztyńskiej wody, kanalizacji, szkół, szpitali, komunikacji, dróg, kultury i innych usług.
– Ich mieszkańcy pracują w Olsztynie, ale ich podatki trafiają do gmin ościennych. W praktyce Olsztyn ponosi część kosztów funkcjonowania innych gmin, nie otrzymując nic w zamian – mówi Pulikowski.
Miasta kontra gminy obwarzankowe
Podobne stanowisko prezentuje Tczew. – Dysponujemy ekspertyzami i analizami, które wskazują, że naturalne kierunki rozwoju Tczewa to przede wszystkim południe i południowy zachód. To właśnie tam znajdują się obszary o istotnym znaczeniu dla przyszłości miasta – mówi prezydent Brządkowski.
Jako przykład wskazuje Słupsk, którego władze po początkowych odmowach konsekwentnie poszerzały obszar miasta. – Granice nie powinny być traktowane jako niezmienne, jeśli nie odpowiadają rzeczywistym potrzebom rozwojowym. W ostatniej procedurze Tczew miał poparcie nie tylko wynikające z miejskich analiz. Swoje stanowisko wyrażali również właściciele działek przylegających do miasta – dodaje.
Łukasz Brządkowski zaprzecza, jakoby sprawa miała być konfliktem z gminą Tczew. W poprzedniej procedurze miasto proponowało m.in. wykupienie dokumentacji i projektów inwestycji przygotowanych dla terenów wskazanych do przyłączenia.
– Nie zgadzam się z przedstawianiem zmiany granic jako sytuacji, w której gmina ponosi wyłącznie straty. Wraz z terenami miasto przejmuje obowiązki, odpowiedzialność za infrastrukturę i koszty jej utrzymania oraz rozwoju – argumentuje.
Czytaj więcej
Gminy podmiejskie korzystają na sąsiedztwie z miastem – z naszej infrastruktury, miejsc pracy, usług – a jednocześnie każdą naszą propozycję traktu...
Jego zdaniem problem dotyczy wielu miast otoczonych gminami obwarzankowymi. Na ich terenach powstają osiedla podmiejskie, które przynoszą gminom dochody, ale ich mieszkańcy korzystają głównie ze szkół, transportu publicznego, kultury, sportu i infrastruktury społecznej w miastach.
– Korzyści finansowe i rzeczywiste koszty obsługi mieszkańców nie zawsze rozkładają się proporcjonalnie. Nie chodzi o to, by kogokolwiek pokrzywdzić, ale by uregulować stan, który staje się coraz trudniejszy do utrzymania – mówi prezydent Tczewa.
Tczew włączył się też w prace nad Ogólnopolskim Stowarzyszeniem Miast Wewnętrznych, inicjowanym przez burmistrza Sochaczewa. – Chcemy wspólnie wypracować rozwiązania, które uporządkują relacje między miastami a otaczającymi je gminami – zapowiada Brządkowski.
– Sprawa granic Tczewa ma wymiar strategiczny. Decyzje, które dziś podejmujemy lub których nie podejmujemy, zaważą na tym, jakim miastem będzie Tczew za 20 czy 30 lat – kwituje prezydent.
Niepołomice: jedna zgoda, jedna odmowa
Inaczej zakończyły się starania Niepołomic. W 2025 r. miasto wystąpiło o zmianę granic z Wieliczką i Kłajem. Propozycja wzajemnej korekty granic z Wieliczką nie uzyskała akceptacji Rady Ministrów.
– W uzasadnieniu MSWiA wskazano na brak obopólnej zgody zainteresowanych samorządów – mówi Wojciech Borkowski, rzecznik Urzędu Miasta i Gminy w Niepołomicach.
Zmiana granic z gminą Kłaj została natomiast zaakceptowana i weszła w życie 1 stycznia 2026 r. Niepołomice nie planują ponownego wniosku wobec Wieliczki ani prac nad nową propozycją.