Dobry rzemieślnik bez trudu znajdzie pracę

W Rozkoszy jest wioska ginących zawodów. 180 uczniów uzyskało dyplomy czeladnicze m.in. zduna, kołodzieja i strzecharza.

Aktualizacja: 16.10.2015 23:13 Publikacja: 15.10.2015 17:20

Kołodziej, zdun, rymarz – te zawody znów są modne

Kołodziej, zdun, rymarz – te zawody znów są modne

Foto: materiały prasowe

Na wykonanie usługi przez strzecharza lub zduna trzeba czekać tak długo jak na wizytę u dobrego lekarza specjalisty w publicznej placówce służby zdrowia. Rodzinna firma Woźniaków, strzecharzy spod Lubartowa, zamówienia przyjmuje już na 2017 r. Ma klientów w całej Polsce. Kryje dachy nie tylko skansenów i instytucji kultury, ale coraz więcej budynków prywatnych. Dobrze ułożona strzecha wytrzyma 30 lat, w lecie chłodzi, a zimą trzyma ciepło. Strzecharz to zawód ginący. Tak jak zdun, kołodziej czy rymarz.

Z badań rynku pracy wynika, że tacy właśnie rzemieślnicy są poszukiwani. W zawodach uważanych za ginące szansę widzą Ochotnicze Hufce Pracy. Europejskie Centrum Kształcenia i Wychowania OHP w Rozkoszy koło Białej Podlaskiej zakończyło właśnie realizację współfinansowanego ze środków unijnych projektu „Ginące zawody pomysłem na przyszłość". W nauce uczestniczyło 180 młodych ludzi z całej Polski oraz 28 instruktorów praktycznej nauki zawodu.

Projekt nieprzypadkowo był realizowany w Rozkoszy. Na terenie ośrodka powstała pierwsza w Polsce wioska ginących zawodów, która swoją architekturą nawiązuje do tradycyjnej zabudowy wsi. Postawiono siedem budynków, które wyposażono w narzędzia i warsztaty rzemieślnicze. Młodzi ludzie pod okiem mistrzów skupionych wokół Nadbużańskiego Uniwersytetu Ludowego w Husince zdobyli uprawnienia czeladnicze w zawodach: kamieniarz, zdun, piekarz cukiernik (m.in. wyrób sękacza), tkacz, rymarz, kowal, strzecharz i kołodziej. Niektórzy absolwenci już otrzymali propozycję pracy.

– Takie zawody są szansą na nietuzinkowe zajęcie. Nie bez znaczenia jest także aspekt etnograficzny, ratowanie dziedzictwa kulturowego – mówi Andrzej Czapski, dyrektor Europejskiego Centrum Kształcenia i Wychowania OHP w Rozkoszy.

Bożenna Pawlina-Maksymiuk z Nadbużańskiego Uniwersytetu Ludowego uważa, że zdun, tkacz czy kołodziej to zawody, które przechodzą renesans. – To profesje atrakcyjne dla pracodawców – mówi.

Wylicza że dla rzemieślnika, który jest dekarzem, umiejętność krycia słomą, gontem czy wiórkami osikowymi jest atutem pozwalającym na zdobycie zleceń. Kołodziejstwo może być specjalnością dla stolarza, kowalstwo – dla ślusarza, kamieniarstwo – dla murarza, rymarz może się zajmować kaletnictwem.

Andrzej Czapski chce, aby pracownie były stale wykorzystywane, m.in. przez szkoły zawodowe z Białej Podlaskiej. W wiosce ginących zawodów mają być realizowane kolejne projekty i szkolenia.

Na wykonanie usługi przez strzecharza lub zduna trzeba czekać tak długo jak na wizytę u dobrego lekarza specjalisty w publicznej placówce służby zdrowia. Rodzinna firma Woźniaków, strzecharzy spod Lubartowa, zamówienia przyjmuje już na 2017 r. Ma klientów w całej Polsce. Kryje dachy nie tylko skansenów i instytucji kultury, ale coraz więcej budynków prywatnych. Dobrze ułożona strzecha wytrzyma 30 lat, w lecie chłodzi, a zimą trzyma ciepło. Strzecharz to zawód ginący. Tak jak zdun, kołodziej czy rymarz.

2 / 3
artykułów
Czytaj dalej. Subskrybuj
Materiał partnera
Nowa trakcja turystyczna Pomorza Zachodniego
Materiał partnera
Dolny Śląsk mocno stawia na turystykę
Regiony
Samorządy na celowniku hakerów
Materiał partnera
Niezależność Energetyczna Miast i Gmin 2024 - Energia Miasta Szczecin
Regiony
Nie tylko infrastruktura, ale też kultura rozwijają regiony
Materiał Promocyjny
Technologia na etacie. Jak zbudować efektywny HR i skutecznie zarządzać kapitałem ludzkim?